Struktur berliang yang unik dan luas permukaan karbon aktif, digabungkan dengan daya tarikan, membolehkan karbon aktif menangkap dan memegang pelbagai jenis bahan ke permukaannya. Karbon aktif terdapat dalam pelbagai bentuk dan jenis. Ia dihasilkan dengan memproses bahan berkarbon, selalunya arang batu, kayu atau sabut kelapa, dalam persekitaran suhu tinggi (seperti tanur berputar[5]) untuk mengaktifkan karbon dan mewujudkan struktur permukaan yang sangat berliang.
Karbon teraktif merupakan salah satu produk yang paling banyak digunakan dalam industri rawatan air. Ia sangat berliang dengan luas permukaan yang besar, menjadikannya bahan penjerap yang cekap. Karbon teraktif tergolong dalam kumpulan bahan karbon berliang yang mempunyai kapasiti penjerapan dan keupayaan pengaktifan semula yang tinggi. Banyak bahan digunakan sebagai bahan asas untuk menghasilkan AC. Bahan yang paling biasa digunakan dalam penulenan air ialah tempurung kelapa, kayu, arang batu antrasit dan gambut.
Terdapat pelbagai bentuk karbon teraktif, setiap satunya menawarkan ciri-ciri bahan yang berbeza yang menjadikannya sesuai untuk aplikasi tertentu. Oleh itu, pengeluar menawarkan pelbagai jenis produk karbon teraktif. Bergantung pada aplikasinya, karbon teraktif boleh digunakan dalam bentuk serbuk, berbutir, tersemperit atau cecair. Ia boleh digunakan secara bersendirian atau digabungkan dengan teknologi yang berbeza, seperti pembasmian kuman UV. Sistem rawatan air biasanya menggunakan karbon teraktif berbutir atau serbuk, dengan karbon teraktif berbutir (GAC) daripada arang batu bitumen sebagai bentuk yang paling biasa digunakan. Tempurung kelapa telah muncul sebagai salah satu bentuk karbon teraktif terbaik untuk keperluan sistem penapisan air. Karbon teraktif berasaskan tempurung kelapa mempunyai liang mikro. Liang kecil ini sepadan dengan saiz molekul bahan cemar dalam air minuman dan dengan itu sangat berkesan dalam memerangkapnya. Kelapa merupakan sumber yang boleh diperbaharui dan mudah didapati sepanjang tahun. Ia tumbuh dalam jumlah yang besar dan boleh dipelihara untuk jangka masa yang lama.
Air mungkin mengandungi bahan cemar yang boleh menjejaskan kesihatan dan kualiti hidup. Air yang dimaksudkan untuk kegunaan manusia mestilah bebas daripada organisma dan daripada kepekatan bahan kimia yang mungkin berbahaya kepada kesihatan. Air yang kita minum setiap hari mestilah bebas daripada sebarang pencemaran. Terdapat dua jenis air minuman: air tulen dan air yang selamat. Adalah penting untuk membezakan antara kedua-dua jenis air minuman ini.
Air tulen boleh ditakrifkan sebagai air yang bebas daripada bahan luaran sama ada tidak berbahaya atau tidak. Walau bagaimanapun, dari segi praktikal, air tulen sukar dihasilkan, walaupun dengan peralatan canggih semasa. Sebaliknya, air yang selamat ialah air yang tidak berkemungkinan menyebabkan kesan yang tidak diingini atau buruk. Air yang selamat mungkin mengandungi beberapa bahan cemar tetapi bahan cemar ini tidak akan menyebabkan sebarang risiko atau kesan buruk kepada kesihatan manusia. Bahan cemar tersebut mestilah dalam julat yang boleh diterima.
Contohnya, pengklorinan digunakan untuk membasmi kuman air. Walau bagaimanapun, proses ini memperkenalkan trihalometana (THM) ke dalam produk siap. THM menimbulkan potensi risiko kesihatan. Pengambilan air berklorin dalam jangka masa panjang nampaknya meningkatkan risiko menghidap kanser pundi kencing sebanyak 80 peratus, menurut kajian yang diterbitkan dalam jurnal Institut Kanser Kebangsaan (St. Paul Dispatch & Pioneer Press, 1987).
Memandangkan populasi dunia meningkat dan permintaan untuk menggunakan air yang selamat meningkat lebih banyak berbanding sebelum ini, adalah menjadi kebimbangan besar dalam masa terdekat bahawa kemudahan rawatan air akan menjadi lebih berkesan. Sebaliknya, bekalan air kepada isi rumah masih diancam oleh bahan pencemar seperti bahan kimia dan mikroorganisma.
Karbon teraktif telah digunakan sebagai medium penapisan air untuk penulenan air minuman selama bertahun-tahun. Ia digunakan secara meluas untuk penyingkiran bahan cemar di dalam air kerana kapasitinya yang tinggi untuk penyerapan sebatian tersebut, hasil daripada luas permukaan dan keliangannya yang besar. Karbon teraktif mempunyai ciri-ciri permukaan dan taburan saiz liang yang berbeza-beza, ciri-ciri yang memainkan peranan penting dalam penyerapan bahan cemar di dalam air.
Masa siaran: 26 Mac 2022